Marco Borsato Opa Lyrics

Opa Lyrics

Vroeger zat ik uren op de stoel bij opa,
hij vertelde me dan altijd een
verhaal.
Of we gingen samen naar de golven kijken,
en de mensen kenden
opa allemaal.
Ja ik weet nog hoe we konden blijven lachen,
om een hondje
dat daar speelde op het strand.
En dat zomaar naar de golven ging staan
blaffen,
Of daar vechten met een weggewaaide krant.

En zo liepen we
vaak zonder wat te zeggen,
lange einden heel gezellig hand in hand,
en
dan keek ik om en zag mijn kleine voeten
naast mijn opa's grote stappen in
het zand.

Maar nu loop ik in m'n eentje want mijn opa loopt niet
meer,
en ik breng m'n kleine tranen naar die hele grote zee.
Ik zie nog
mijn opa liggen als een stille witte pop.
Opa sloot voorgoed zijn ogen en
hij slaat ze nooit meer op.

Maar nu loop ik in m'n eentje want mijn opa
loopt niet meer,
en ik breng m'n kleine tranen naar die hele grote
zee.
Ik zie nog mijn opa liggen als een stille witte pop.
Opa sloot
voorgoed zijn ogen en hij slaat,
ze nooit meer op.

Duizend golven
spoelden over opa's stappen,
het zijn alleen m'n eigen voeten die daar
staan.
Maar ik ken nog zijn verhalen en zijn grappen,
en ik weet nog wat
ik met hem heb gedaan.

En zo is opa toch een beetje blijven
leven,
want herinneringen raak je nooit meer kwijt.
En hij heeft me
zoveel goede raad gegeven,
dus hij blijft gewoon m'n opa voor
altijd.

En zo liepen we vaak zonder veel te zeggen,
lange einden heel
gezellig hand in hand,
en dan keek ik om en zag mijn kleine voeten
naast
mijn opa's grote stappen in het zand.

Maar nu loop ik in m'n eentje want
mijn opa loopt niet meer,
en ik breng m'n kleine tranen naar die hele grote
zee.
Ik zie nog mijn opa liggen als een stille witte pop.
Opa sloot
voorgoed zijn ogen en hij slaat ze nooit meer op.

Maar nu loop ik in m'n
eentje want mijn opa loopt niet meer,
en ik breng m'n kleine tranen naar die
hele grote zee.
Ik zie nog mijn opa liggen als een stille witte pop.
Opa
sloot voorgoed zijn ogen en hij slaat,
ze nooit meer op.