Lais Zeven Steken Lyrics

Zeven Steken Lyrics

Hij was een jongeling van achttien jaren

Die bij z'n meisje de liefde kwam
verklaren

Maar toen hij haar had van haar eer ontrukt

Liet hij haar
zitten met haar ongeluk



's Morgens kwam hij om haar te spreken

Men zag de tranen van droefheid breken

Zij sprak : Jongeman ziet wat
gij doet

Hetgeen ik draag is van uw vlees en bloed



Hij nam
haar dadelijk mee naar buiten

In 't groen waar al die vogels fluiten

Hij nam haar mee naar een rivier

En sprak : uw laatste rustplaats is
hier



Hij heeft haar dadelijk vastgegrepen

En nam een mes en
gaf haar zeven steken

Ja zeven steken, zij viel voor zijn voet

Zij
lag te baden in haar eigen bloed



Adieu mijn vader, adieu mijn
moeder

Adieu mijn zuster, adieu mijn broeder

Nu ga ik scheiden van
de wereld af

En ik ga rusten in het duister graf



Ziet nu zo
een moordenaar eens lopen

Geen rust of duur om iets te hopen

Nu
loopt hij met zijn ogen vol getraan

En kan z'n leven naar de gevangenis
gaan