Kult Knajpa Mordercow Lyrics

Knajpa Mordercow Lyrics

Nie szukaj drogi, znajdziesz ja w sercu...

Smutna jest knajpa by³ych morderców.

Niech Cie nie trwo¿¹, gdy do niej wkroczysz,

P³on¹ce w mroku morderców oczy.



Niewa¿ny grony grymas na gebie,

Mordercy maj¹ serca go³ebie.

Band, armii, gangów i czarnych sotni,

Wczoraj - rycerze, dziœ - bezrobotni.



Pustk¹ i ch³odem wieje po k¹tach,

Stary morderca z baru szk³o sprz¹ta,

Szafa wygrywa rzewne kawa³ki,

Siedz¹ mordercy, ³ami¹ zapa³ki.



Czasem twarz obca mignie - i znika,

Zaraz sie dwignie ktoœ od stolika,

Wróci nazajutrz z min¹ nijak¹,

Blunie na ¿ycie, postawi flakon.



Ka¿dy do niego zaraz sie t³oczy,

Wkr¹g nad szklankami b³yskaj¹ oczy

I zaraz ka¿dy lepiej sie czuje:

Jeszcze morderców ktoœ potrzebuje!



Mo¿e nareszcie któregoœ ranka

Znowu sie zacznie wielka kocanka

I dni powróc¹ godne zazdroœci,

Gdy p³aciæ bed¹ za przyjemnoœci.



Znów w d³oni, zamiast p³askiej butelki,

Znany kszta³t kolby od parabelki.

A w koñcu palca wibruje skrycie,

Jak ³askotanie: tu œmieræ, tu ¿ycie...



Wracajcie, s³odkie chwa³y godziny,

S³awne gonitwy i strzelaniny.

Tak tylko mo¿na znowu byæ m³odym:

Zabiæ - i z dum¹ czekaæ nagrody.



W knajpie morderców gryziemy palce,

¯¹dze nas gnebi¹ i sny o walce.

Ale któ¿ dzisiaj mordercom ufa? -

Wiec srebrne kule œpi¹ w czarnych lufach.



Zmazuj¹c barwy lasom i polom,

Mknie balon nocy z knajpy gondol¹.

Kiedyœ tak jasno, a dziœ tak ciemno -

Wroga nie widze, wroga przede mn¹.



Rwie ³eb od tortur alkoholowych,

Lecz wœród porcelan i rur niklowych

Cz³owiek sie znowu czuje pó³bogiem,

Bo oto stoi twarz¹ w twarz z wrogiem.



Kula jak srebrna ¿mija wyskoczy,

W lustrze nad kranem zagasn¹ oczy,

Czo³a morderców skry potu zrosz¹,

I milcz¹c cia³o za drzwi wynosz¹...



Gdy bije pó³noc!