Groot De Boudewijn Vrijgezel Lyrics

Vrijgezel Lyrics

Er was een tijd voor ik jou kende
dat ik leeg maar vol ellende
vloekend op
de hele bende
in een kroeg te wachten zat
tot het meisje van mijn
dromen
op een dag voorbij zou komen.
En ik liet mijn tranen
stromen
als ik weer een kater had.
En dat mijn geliefde
vrienden
waarmee ik de muzen diende
en geen rooie cent verdiende
ook
al had ik nee gezegd
's avonds aan kwamen gelopen
om een praatje aan te
knopen
en dan 's morgens straal bezopen
op de stoep werden
gelegd.

Er was een tijd dat ik het meeste
te vertellen had op
feesten
waar ik met verlichte geesten
vaak de politiek besprak.
Waarin
wij ons nooit vergisten,
mensen die het beter wisten,
waren allemaal
fascisten
die het aan verstand ontbrak.

Toen ik naar mijn navel
staarde
en mij communist verklaarde
en met alle andere baarden
op de
bom te wachten zat.
Toen die maar niet wilde vallen
hoorde men al spoedig
lallen
en we lagen met zijn allen
wereldvredig op de mat.

In die
tijd kon ik de vrouwen
met een kennersoog beschouwen
en ik wilde nimmer
trouwen,
want dat kwam me niet van pas.
'k Wilde enkel samenwonen
met
een zwartgeklede schone
om de burgerij te tonen
hoe ruimdenkend ik wel
was.

Maar het was niet te vermijden
dat ik eenzaam was bij
tijden
zodat ik vertwijfeld vrijde
met een meisje van ballet.
Elke
schoonheid snel verdorde
's morgens bij het wakker worden
met de peuken
op de borden
en de kruimels in het bed.

Op een dag kwam ik jou
tegen,
lief en klein en zo verlegen,
druipend in de lenteregen
in de
grote vreemde stad.
Jij wist niets van provoceren
en je wilde me
bekeren
en ik liet me alles leren
als ik maar jouw liefde had.

Nu
zit ik de krant te lezen
en een burgerman te wezen.
'k Hoef geen honger
meer te vrezen
maar toch denk ik soms met spijt
aan de tijd voor ik jou
kende,
aan de vrolijke ellende,
aan de artistieke bende
van de goede
oude tijd