Parijs Lyrics

Parijs lyrics

De stad rekt zich uit en ze gaapt zonder gene

met een ochtendhumeur en een
kop vol migraine

ze vloekt als een beest en ze spuugt in de seine

een smerig oud wijf, Parijs.



Ze komt overeind in haar stinkende
kleren

met de pest in haar lijf en haar voeten vol zweren

ze trekt
een grimas om de pijn te maskeren

want flink is ze wel, Parijs.



En dan wekt ze haar kind'ren, de mannen, de vrouwen,

die wel bij haar
wonen, niet van haar houwen

die hard en gehaaid zijn, nooit te
vertrouwen

precies zoals zij, Parijs.



En waarheen wij ook
zwerven in naam van de koning

we keren terug naar die eeuwige woning

waar 't leven zo hard is maar zoeter dan honing

want zij is de baas,
Parijs.



CHORUS

Parijs, Parijs, Parijs, Parijs

alles
draait hier door dag en nacht

Parijs, Parijs, Parijs, Parijs

altijd
weer anders dan je dacht



Daar is de dag en bestaat er iets
mooiers

dan zonlicht op hoeren en priesters en pooiers

op dieven en
kooplui, soldaten en schooiers

op liefde en leed, Parijs.



In
de kroegen op de kaaie

staat de stad in lichterlaaie

en we grijpen
en we graaien

en we zuipen en we naaien

en we stelen en we
snaaien

en we lachen naar de haaien



CHORUS

Parijs,
Parijs, Parijs, Parijs

alles draait hier door dag en nacht

Parijs,
Parijs, Parijs, Parijs

altijd weer anders dan je dacht



Die
stad van je huid zou je nooit willen ruilen

want je mag bij haar
schreeuwen en lachen en huilen

ze opent haar armen en daar mag je
schuilen

zij kent je verdriet, Parijs.



Dan pakt ze je beet
en dan ben je verloren

want ze fluistert je naam en ze hijgt in je
oren

en je sterft in haar armen en je wordt weer geboren

dan heb je
haar lief