Brainpower De Achtervolging Lyrics

De Achtervolging Lyrics

( Brainpower ) 
Verdomme hoe kwam hij m'n huis in, kwam hij me thuis in

Eerst was m'n leven als geluid digitaal, maar nou zit er volop ruis in

Emoties overhoop zoals de spullen in de kamer 
M'n helderheid wordt
vager door het continu gehamer, in m'n bovenkamer 
Ik moet nu zoeken naar
een uitweg 
Zie het leven als een raam; straks is m'n ruit weg

Ontsnappen vol gesnapte woorden maar ik snap het niet 
Proberen grip te
krijgen maar ik vat het niet, en zag het niet 
Ook al zie ik het nu voor me
staan, 
Ongeacht het hoe en waarom: ik heb het niet gedaan 
Het is een
misverstand, ik kom er vast wel later op 
Maar speel nu echt geen spel want
m'n leven staat erop 

( Chorus ) 
De achtervolging, er is geen
uitweg, waar moet ik heen samen, 
met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen 
Op de vlucht,
voor iemand die m'n leven wil ontnemen 

( Brainpower ) 
Daar sta ik
dan, daar ga ik dan 
Naar buiten door de achterdeur met in m'n achterhoofd
een zacht gezeur 
M'n woede-meter slaat uit, ik ren de straat uit 
M'n
aura straalt waarschijnlijk, wanhoop en haat uit: wat maakt het uit ?!

Verloor 'm even uit het oog bij de Waag 
En spring een gat in de lucht,
als de ozonlaag 
'k Hoop dat het goed gaat en prent me in: "ik val niet
op" 
Via de Bloedstraat, gauw de Wallen op 
Al die sexshops en
snackbars, ik zie ze langsflitsen 
En moet m'n enkels dissen door een junk
die staat te pissen 
Laat de politie gissen, als ze toch eens wisten 
En
word vertraagd door een groep vragende toeristen 
Laat me niet kisten,
zig-zaggend langs de rooie lichten 
Zie geile wichten en verbitterde
gezichten 
De Damstraat in, hou er de tred en de maat in 
Ren naar het
Nest en ga aan het einde rechts 

( Chorus ) 
De achtervolging, er is
geen uitweg, waar moet ik heen samen, 
met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen 
Op de vlucht,
voor iemand die m'n leven wil ontnemen 

Achtervolging, zonder uitweg,
waar moet ik heen samen, 
met paranoia, voel ik me hels alleen 
Hou
altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen 
Op de vlucht, voor
iemand die m'n leven wil ontnemen 

( Brainpower ) 
Na de ontkenning,
de woede over moord in koelen bloede 
Begint het compromis in m'n
achterhoofd te broeden 
Op m'n hoede, zet ik de tred voort, maar word
gestoord 
Door te denken; misschien gaat het nu, zoals het hoort 
Zou de
taak dan het verlossen uit m'n lijden zijn 
Anoniem de straat door naar het
Leidseplein 
Het zit niet mee en wie niet weg, yo die is gezien 
Miste de
twee, jah whatever, ik neem de tien 
Totdat die bij de allerlaatste halte
staat 
Het gaat maar al te traag en sprint nu door de, van Hallstraat

Shit daar is ie weer ! Nu weet ik dat het menens is 
Eén-na-laatste
links, naar de eerste, Keuchenius 
En zwetend nat als pis, ben ik zoveel
maar ik kan niks 
Over de brug, langs de nieuwbouw richting Marnix-

straat, in de Zwagenhave de Staaf vraag ik me af hoe het nu verder gaat


( Chorus ) 
De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen
samen, 
met paranoia, voel ik me hels alleen 
Hou altijd voet bij stuk
maar nu neem ik echt de benen 
Op de vlucht, voor iemand die m'n leven wil
ontnemen 

Achtervolging, zonder uitweg, waar moet ik heen samen, 
met
paranoia, voel ik me hels alleen 
Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik
echt de benen 
Op de vlucht, vlucht, vlucht .. 

( Brainpower ) 
In
m'n hoofd begint van alles te spelen 
Als een rommelige jamsessie 
Maar
bovenaan professie staat toch echt depressie 
M'n doorzetten wordt beproefd
maar doorstaat de test niet 
Hoe kom ik toch in deze beerput, ik rook de
mest niet 
Ben doodsbenauwd en leer gelijkertijd een levenslessie 
Feiten
snijden mij aan alle zijden; maar of ik het mes zie 
Dat is de grote vraag,
m'n eigen dood is het motief 
Dat staat als een statief, de rest is relatief

Maar ik moet door naar de Jordaan, zal wel volstaan 
Intuïtie heerst
bij mijn gehoororgaan als onderdaan 
En ook al is het vast de paranoia, die
verder werkt 
M'n instinct is net te sterk dus ga linksaf bij de Westerkerk

Er hangt een stank in m'n ziel, daarachter een gesuis 
Levensdrang
achteruit, en geestelijk languit 
Ik zie der vast bang uit, keek even
achterom bij 't Anne Frank-huis 
En de gestalte zag er rank uit 
Ik weet
niet eens of het een zij of een hij is 
Maar de wens die nu bij mij is, is
dat God nu aan mijn zij is 
Rechtdoor, rechtsaf, linksaf, over de brug

Gauw twee straten verder, yo daar heeft ie niet van terug 
Met
flashbacks in m'n hoofd bij het zien van Multatuli op de Singel 
Met
geliefden in de zomermaand van juli 
Maar ben gauw weer wakker, het is m'n
droom die uitgaat 
En kom d'r achter: ik sta midden in de Spuistraat 
Ik
moet weg, uit deze volle steeg 
Richting de Dam langs de Magna Plaza, eerst
door de Molsteeg 
En tot mijn grote verbazing en irritatie 
Wordt mijn
angst en frustatie nu omgezet in acceptatie 
De ene stem zegt "Je bent
niet wijs!", de andere "Hoezo?" 
Achter me het paleis en
rechts Madame Tussaud 
Alles slomo, m'n ogen open en m'n hoofd omhoog 
Ik
spreid m'n armen sloom en met een hele grote boog lopen mensen om me heen 
Ik
voel me opgefokt en goed en met een zotte gloed, kijk ik m'n lot tegemoet

Niet wetend of ik hieraan fout of goed doe, doet het er toe 
Is er meer
in het spel, is het voodoo? Of zijn het engelen die zingen 
Ik val om, en
hoor een opera beginnen