Als ik in mijn kontzak voel, ik heb het vaak genoeg verteld
Altijd
hetzelfde liedje, altijd te weinig geld
Maar ja, alles went, alles was
gewoon
Twee maanden macaroni en een afgesneden telefoon
De kroeg in
om te zuipen, te zuipen op de pof
De meeste pils krijgen, ach, dat was
dan weer een bof
De bakker 's nachts zien bakken, nachten gewandeld en
gepraat
Het was nergens te vroeg voor en voor niets was het te laat
De zon 's morgens op zien staan, de ogen rood omrand
Toch samen aan de
koffie, samen hand in hand
De discussies waren zinloos, niet slapen was
verkeerd
Toch heb ik van die nachten praten en van jou heel veel
geleerd
De wereld was een wanhoop van werkers en beton
Van 'iet
wiet waait is eerlijk weg' maar we hielden van de zon
Samen miljonair
zijn door geluk en welgesteld
Altijd met die lege kontzak, altijd zonder
geld
Maar we hebben het niet gered, je bleef niet wonen in mijn straat
Je hebt gekozen voor een toekomst, voor een regelmaat
Ik zag je vorige
week door mijn straatje gaan
Met een iets te modieuze kleren aan
Misschien had je gelijk, we namen veel te veel
We gaan nu ons eigen
weg, ieder zijn eigen deel
Elkaar niet te verwijten, elkaar veel te
bekend
Maar je zult zeker aan me denken als je van wanhoop dronken
bent
En de zon 's morgens op ziet staan, de bakker bakt zijn brood
We wandelen niet meer samen, niet meer samen naar de dood
Maar als ik
aan je denk, in eenzaamheid gedrenkt
Hoop ik niet dat je vaak dronken
bent, maar nog wel vaak aan me denkt