Bij de bunker mochten we niet komen
Maar niets is lekkerder dan
illegaal
Kruipen over omgevallen bomen
Ach, dat kennen wij toch
allemaal
Het verdwijnen in de plekken van je jeugd
Het verdwalen in
de spelonken van je ziel
Komen daar waar het niet deugt
Er komt
nooit meer een plek die beter beviel
Het plafond is zwak, het bos
is overleden
Het water stinkt, de ozonlaag is dun
En de politicus,
die houdt een mooie rede
En zegt: 'Wat ik de kinderen zo gun
Dat is
die fijne jeugd, zoals de mijne
Lekker spelen, lekker zorgenloos.'
Maar waar is hun plek om te verdwijnen
En dat maakt mij als vader bang
en boos
Want het plafond is zwak en als de stenen vallen
Iedereen weet het: de boel is explosief
En we kunnen op de dansvloer
blijven lallen
Maar sorry, ik heb m'n kinderen lief
Want het
plafond is zwak en valt niet meer te stutten
In het beton zit al
jarenlang de rot
Wie helpt, iedereen lijkt te vutten
En wat doet in
godsnaam onze God
Want het plafond is zwak en wie kan er nog
helpen
Ach, we schreeuwen onverstaanbaar door elkaar
De springvloed
lijkt niet meer te stelpen
Hoe zitten wij over twintig jaar
Ja, hoe
zullen we dan zitten
Misschien ziet u dit programma op CD
En ben ik
dood, ben ik net als David pitten
En zegt u: nou ja, zie je wel
't
Viel best wel mee