De armen wijzen naar de lucht
Aan de grens staat een lange stoet van
vreemden
Men noemt ze met een prachtig woord: ontheemden
Bang,
bange mensen op de vlucht
En de lucht, dat is een rode gloed
Dat
komt door de mortieren, de granaten
De huizen plat, er zijn alleen nog
straten
En de aarde is vermengd met bloed
Waar zijn de
huizen en de scholen
Daar waar men geschiedenis doceerde
Maar waar
niemand iets van leerde
De ziektes sluipen stil door 't riool
De armen wijzen naar de lucht
In de krant zie je de wereld branden
En hij begint meteen te fikken in je handen
Maar toveren met een diepe
zucht
Een foto van een stervend kind
Het huilt ons toe over zes
kolommen
En wij monpelen een routineus verdomme
En die vloek wordt
meegenomen door de wind
Maar wie weet wat we moeten doen
Moeten we
praten, moeten we vechten
Wat is het minst slechte
En hoe vaak
stuur je poen
De armen wijzen naar de lucht
Ach kijk, daar
zijn ze met hun knuppels, hakenkruizen
Ze staan dreigend voor de
opvanghuizen
En jagen bange mensen verder op de vlucht
Maar onze
scholen zijn toch nooit platgebrand
Wij konden alles in onze koppen
stampen
Foto's van joden en van kampen
Er was hier toch ooit iets
aan de hand
Maar domheid gaat niet lang naar school
Wat zit er in
die kaalgeschoren koppen
En wie weet hoe je ze moet stoppen
Wordt
Hitler toch weer een idool
Er zijn miljoenen mensen op de
vlucht
En valt de domheid nog te keren
Mijn kleinzoon zal het uit
de boekjes leren
En wij staan met de armen in de lucht